ใบความรู้ที่ 6.1 เรื่อง ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับนาฏศิลป์
ใบความรู้ที่ 6.1
เรื่อง ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับนาฏศิลป์
รายวิชา ศ๒๒๑๐๒ ดนตรี-นาฏศิลป์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2
1. นาฏศิลป์คืออะไร?
นาฏศิลป์ (Dance & Drama) คือ ศิลปะการแสดงที่เกี่ยวกับการร่ายรำ ฟ้อน และละคร ซึ่งเป็นการสื่อความหมายผ่านท่าทางและลีลาของร่างกาย ประกอบด้วยดนตรี บทขับ และเครื่องแต่งกาย นาฏศิลป์ไทยมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่แสดงถึงความประณีต อ่อนช้อย และความเป็นไทย
2. องค์ประกอบของนาฏศิลป์ไทย
|
องค์ประกอบ |
คำอธิบาย |
ตัวอย่าง |
|
การรำ (Movement) |
ท่าทาง การเคลื่อนไหว นาฏยศัพท์ |
ท่าจีบ ท่าหงาย ท่ากวัก |
|
ดนตรี (Music) |
เสียงดนตรีประกอบจังหวะ |
วงปี่พาทย์ วงเครื่องสาย |
|
บท (Script/Lyrics) |
บทร้อง บทขับ บทพูด |
บทโขน บทละคร |
|
เครื่องแต่งกาย (Costume) |
ชุดตามบทบาท ตัวละคร |
ชุดพระ นาง ยักษ์ ลิง |
|
อุปกรณ์ประกอบ (Props) |
อาวุธ เครื่องประดับ ฉาก |
ดาบ, ฉาก, หัวโขน |
3. ประเภทของนาฏศิลป์ไทย
3.1 โขน
ลักษณะ
- การแสดงที่เล่าเรื่องรามเกียรติ์
- ผู้แสดงสวมหัวโขน (ยกเว้นตัวพระ-นางบางตัว)
- มีการรำและการแสดงท่าทางโดยไม่มีบทพูด (ยกเว้นตัวตลก)
องค์ประกอบ
- เครื่องแต่งกาย: ชุดยักษ์ ลิง เทพ
- ดนตรี: วงปี่พาทย์
- บท: ใช้บทขับร้องจากผู้ขับร้องข้างเวที
3.2 ละคร
|
ประเภท |
ลักษณะ |
ตัวอย่าง |
|
ละครใน |
แสดงในราชสำนัก อ่อนช้อย ประณีต |
อิเหนา, รามเกียรติ์ |
|
ละครนอก |
แสดงนอกวัง เรียบง่าย |
สังข์ทอง, ไกรทอง |
|
ละครพันทาง |
ผสมไทย-เทศ รื่นเริง |
เรื่องสั้น ขำขัน |
|
ละครดึกดำบรรพ์ |
ละครโบราณ |
ตำนานพื้นบ้าน |
องค์ประกอบ
- เครื่องแต่งกาย: ตามบทบาทและยุคสมัย
- ดนตรี: วงปี่พาทย์
- บท: มีบทสนทนาและบทขับร้อง
3.3 รำ
|
ประเภท |
ลักษณะ |
ตัวอย่าง |
|
รำเดี่ยว |
ผู้แสดงคนเดียว |
รำเดี่ยวแม่บท |
|
รำคู่ |
ผู้แสดง 2 คน |
รำคู่ไทย |
|
รำหมู่ |
ผู้แสดง 3 คนขึ้นไป |
รำวง รำมาตรฐาน |
องค์ประกอบ
- เครื่องแต่งกาย: ชุดรำไทย
- ดนตรี: เพลงไทยบรรเลง
- บท: ไม่มีบทพูด เน้นการรำล้วนๆ
3.4 ฟ้อน
|
ประเภท |
ถิ่นกำเนิด |
ลักษณะ |
|
ฟ้อนเล็บ |
ภาคเหนือ |
ช้า อ่อนช้อย ใช้เล็บยาว |
|
ฟ้อนเทียน |
ภาคเหนือ |
ช้า ถือเทียน |
|
ฟ้อนดาบ |
ภาคเหนือ |
เร็ว แข็งแรง |
|
ฟ้อนผีฟ้า |
ภาคอีสาน |
เกี่ยวกับความเชื่อ |
|
ฟ้อนแคน |
ภาคอีสาน |
รำคู่ ชาย-หญิง |
4. การบูรณาการนาฏศิลป์กับศิลปะแขนงอื่น
นาฏศิลป์ไทยมีความสัมพันธ์กับศิลปะแขนงอื่นๆ ดังนี้
|
ศิลปะแขนง |
ความสัมพันธ์ |
|
ดนตรี |
ดนตรีประกอบจังหวะ สร้างอารมณ์ |
|
ทัศนศิลป์ |
เครื่องแต่งกาย ฉาก อุปกรณ์ประกอบ |
|
วรรณกรรม |
บทละคร บทร้อง เนื้อเรื่อง |
|
สถาปัตยกรรม |
สถานที่แสดง โรงละคร |
5. ปัจจัยที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของนาฏศิลป์ไทย
|
ปัจจัย |
คำอธิบาย |
ตัวอย่าง |
|
สังคมและวัฒนธรรม |
การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต |
การแสดงปรับให้สั้นลง |
|
เทคโนโลยี |
การบันทึกภาพ เสียง |
เผยแพร่ผ่านสื่อออนไลน์ |
|
การศึกษา |
การเรียนในระบบโรงเรียน |
มีการสอนนาฏศิลป์ในโรงเรียน |
|
การอนุรักษ์ |
การฟื้นฟูศิลปะที่สูญหาย |
การจัดแสดงนาฏศิลป์โบราณ |
|
การท่องเที่ยว |
ความต้องการของนักท่องเที่ยว |
การแสดงปรับให้เข้าใจง่าย |
6. การวิเคราะห์และวิจารณ์นาฏศิลป์
หลักการวิเคราะห์
- วิเคราะห์ตามองค์ประกอบ 5 ด้าน (รำ ดนตรี บท เครื่องแต่งกาย อุปกรณ์)
- พิจารณาความถูกต้องตามแบบแผน
- พิจารณาความสวยงามและความประณีต
- พิจารณาการสื่ออารมณ์และเนื้อหา
หลักการวิจารณ์อย่างสร้างสรรค์
1. ชมในส่วนที่ดีก่อน
2. วิจารณ์ที่ผลงาน ไม่ใช่ตัวบุคคล
3. บอกเหตุผลประกอบ
4. เสนอแนะแนวทางแก้ไข
5. ใช้ภาษาสุภาพ
ตัวอย่างการวิจารณ์
- “การรำในชุดนี้มีความอ่อนช้อยสวยงาม โดยเฉพาะท่าจีบและหงายที่ทำได้อย่างนุ่มนวล”
- “แต่ในบางช่วงจังหวะยังไม่ค่อยตรงกับดนตรี ควรฝึกซ้อมเพิ่มเติมเพื่อให้จังหวะตรงกัน”
7. สรุป
นาฏศิลป์ไทยเป็นศิลปะการแสดงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ 5 ด้าน ได้แก่ การรำ ดนตรี บท เครื่องแต่งกาย และอุปกรณ์ประกอบ การศึกษาประเภทและองค์ประกอบของนาฏศิลป์จะช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจและสามารถวิเคราะห์วิจารณ์การแสดงนาฏศิลป์ได้อย่างมีหลักการ